Beste gedicht(endag):


Dit is het beste gedicht volgens het publiek van de Herman De Coninckprijs  Poëzie  De Morgen - Google Chrome

Evenwijdig

Er komt een vrouw
naar mij toe. Ze zegt
‘wij zijn evenwijdig,
raken elkaar in het
oneindige, laten we rennen’.

Zullen we wachten?
Zullen we wachten
tot de kinderen groot
zijn en de aardbeien
rood, ze zijn te bleek nog, te klein, te hard.
Zullen we wachten tot
de avond valt
en de nacht waarover
wij nog een keer
willen slapen.

Ze haakt haar arm in
de mijne tot een lemniscaat.

Zullen we wachten
op een eerste stap
zo reusachtig dat
je makkelijk een tent
tussen onze benen spant
waarin nieuwe kinderen
kamperen, aardbeien rijpen
en niemand nog buiten
de zomer kan_

En we rennen.
Met onze armen
zwaaien wij een maat
die bij ons past_

Advertenties

~ door erik O, op januari 29, 2015.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: